Δυσγραφία είναι μια νευρολογικής φύσεως διαταραχή – ένας όρος που αναφέρεται στη δυσκολία με το γράψιμο. Ανήκει στις μαθησιακές δυσκολίες και επηρεάζει σημαντικά τις ικανότητες γραφής. Μπορεί να εκδηλωθεί με δυσκολία στην ορθογραφία, εμφανίζεται σε αρκετά νεαρή ηλικία (συνήθως γύρω στα 5 που το παιδί αρχίζει να μαθαίνει σιγά σιγά γραφή και ανάγνωση) και οι περισσότεροι γονείς το μπερδεύουν συχνά με τη κακογραφία.
Κάποια σημάδια δυσγραφίας σε ένα παιδί μπορεί να είναι:
• Σφιχτό, αμήχανο ή επώδυνο κράτημα μολυβιού.
• Δυσκολία να ακολουθήσει μία γραμμή ή να μείνει εντός περιθωρίων.
• Πρόβλημα στο να δομήσει μία πρόταση ή να ακολουθήσει τους κανόνες γραμματικής κατά τη γραφή, αλλά όχι κατά την ομιλία.
• Έντονη διαφορά μεταξύ προφορικής και γραπτής κατανόησης ενός θέματος.
Υπάρχουν περιπτώσεις που η διαταραχή αυτή δεν έχει διαγνωστεί κατά τα πρώτα σχολικά έτη, καθώς η ικανότητα γραφής ενός παιδιού συνεχίζει να αναπτύσσεται και παραμένει χωρίς να έχεις διαγνωσθεί μέχρι την ενηλικίωση. Τα παιδιά με δυσγραφία συχνά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην καθημερινότητά τους όπως το δέσιμο παπουτσιών, το κούμπωμα κουμπιών στα ρούχα, στην ενασχόλησή τους με συγκεκριμένα μουσικά όργανα. Ωστόσο, δεν επηρεάζει όλες τις λεπτές κινητικές δεξιότητες.
Επίσης, τα άτομα με δυσγραφία μπορεί να γράφουν πιο αργά από άλλα. Αυτό μπορεί να επηρεάσει το πόσο καλά εκφράζονται γραπτώς. Τείνουν να έχουν πρόβλημα με την ορθογραφία επειδή είναι δύσκολο για αυτά να σχηματίσουν γράμματα όταν γράφουν και αποτυγχάνουν να διατηρήσουν το μέγεθος και το σχήμα των γραμμάτων που παράγουν εάν δεν μπορούν να δουν τι γράφουν.
Η δυσγραφία δεν είναι θέμα νοημοσύνης. Οι προκλήσεις αυτές είναι συχνά απόρροια προβλημάτων με τις κινητικές δεξιότητες. Αυτές οι δεξιότητες μπορούν να βελτιωθούν με την βοήθεια της εργοθεραπείας.
